steefvandommele.reismee.nl

Gas op die lolliieee

Ondertussen ben ik alweer een week weg uit Cordoba en dus een week aan het rondreizen. Het was niet gemakkelijk om afscheid te nemen in Cordoba, je weet tenslotte niet of je er ooit nog terug gaat komen.. Al was het merendeel van de meiden op project Nederlands en weet ik zeker dat ik er daar nog wel van terug ga zien =)

Vorige week woensdagavond ben ik afgereisd naar Salta. Mijn huisgenoten hadden deze week vrij van school en er 1 daarvan besloot ook af te reizen naar Salta zodat we samen verder konden reizen. Zij kwam op zaterdag aan en daardoor was ik maar 2 dagen alleen. Maar toch om na 2 maanden omringd te zijn door (heel veel gezellige) mensen, was het het toch beetje stil. Gelukkig kwam op donderdag Miriam in het hostel, een Nederlandse gezellige meid, met wie het kletsen me aardig afging :) Zodoende werd besloten dat zij op zaterdag samen met Caroline en mij zou afreizen naar Tilcara. Daar hadden we voor zondag een lama trekking geboekt. Die was echt fantastisch. We liepen samen met onze lama (weer is wat anders dan met een hond) door de bergen en zagen super mooie dingen. In Tilcara kun je ook de ' 7 coloured mountains' bezoeken en de zoutvlaktes. Eigenlijk wilde ik het allemaal zien, maar dat was een onmogelijke planning daar we op maandag weer terug in Salta moeten zijn om af te reizen naar Iquazu. Na de lama trekking vonden we dat we toch nog wel de coloured mountains konden bezoeken. Lichte teleurstelling was dat, hij was niet zo indrukkend als we hadden gedacht. Je moet er eigenlijk 's ochtends vroeg zijn als de zon er op schijnt dan komen de kleuren het mooiste uit. Maar zeiden de mensen daar; het is wel erg mooi om de zout vlaktes te bezoeken, toen sloeg de twijfel toe.. zullen we toch?? Gaan we het maken om na 5 uur rondlopen met een lama nu ook nog de zout vlaktes tebezoeken? Porque no, dachten wij zo maar is even. Hup die taxi in en daar gingen we. Het was zeker het bezoeken waard!

Maandag verlieten we Tilcara om de reis naar iquazu in te zetten, deze duurde 30 uur.. iets langer als verwacht. We hadden eerst het idee te stoppen in jujuy om daar rond te lopen dan door te gaan naar Corrientes en daar weer een paar uur te besteden om vervolgens door te gaan naar Iquazu. Wat we over het hoofd hadden gezien, was die gigantische tas op me rug. Handig ding, maar zeker niet me beste vriend om er een paar uur mee rond te lopen. Sterker nog het liefst kwak ik hem na 10 minuten al terug op de grond. Enfin, daarop besloten we nergens te stoppen en hoppa door te reizen, vandaar een reis van 30 uur. Vandaag is Lauren me andere huisgenoot ook aangekomen in Iquazu. Morgen gaan we dan eindelijknaar de watervallen, ben heel benieuwd! Mijn huisgenoten blijven tot vrijdag en reizen dan terug naar Cordoba. Waarschijnlijk blijf ik zelf tot zaterdag hier, en reis dan af naar Buenos Airnes waar ik dinsdagavond mijn terugvlucht heb.

Raar maar erg waar, over een week zit mijn avontuur van 2,5 maand er op. Voor ik vertrok uit Ned kreeg ik van mijn vriendinnetjes een gas op die lollie liedje. Waar uit vooral duidelijk werd wat er ook gebeurde, ' als je terug kom naar je matties, gas op dat vliegtuig!'Dat is wat ik ga doen; Gas er op, nog een paar dagen volop genieten en daarna is het primaaa om weer naar huis te gaan!

Tot volgende week, Liefs x.

Argentinië het land van;......

Voor vertrek kreeg ik vaak de vraag, waar staat Argentinië eigenlijk bekend om? Maar de meest gestelde vraag was toch wel; ' Wat als je daar nu toch de liefde van je leven ontmoet, wat dan??' Goeie vraag natuurlijk.. maar als snel werd deze gevolgd door; ' Ik kom je halen hoor, je komt gewoon terug'. Verliefd tja dat ben ik wel geworden!

Dusssszijn er altickets geboekt, zijn er al mensn onderweg?? Want dan gaat het hier pas écht gezellig worden=) Wel alleeneenheen ticket boeken he,wantik denk datjullie allemaal niet meer terug willen!

De liefde van mijn leven heb ik hier (nog) niet gevonden,maar heb nog 4 weken he.. kan snel gaan;) maar ben wel verliefd op het land, de cultuur, het eten,en vooral op het goede leven hier :-)

Maar terugkomend op de eerste vraag, wat is typisch Argentijns?Ondertussen ben ik er achter,

- Uiteraard diefantastische steak!
- gecombineerd met heerlijke wijnen
- Jaade tango & salsa! (de mannen kunnen nog echtgoed dansen ook énze vinden het leuk..!)
- Lomito.. een heerlijk broodje
- Dulce de Leche.. wist de eerste dagen niet wat ik er mee aanmoest, maar ondertussen eet ik het bijna op alles!Eigenlijkis het gewoon dikke karamel, wat weeten op brood, bij fruit, wat in taart zit, waarin niet eigenlijk? Lins; jij zou er dol op zijn!
- Kiosk.. om de paar meter vind je eenkiosk die eigenlijk meer weg heeft van een supermarkt
- Grido.. deplace tobe voor de ijsjes!Grido domineertiedere straathoek én terecht,want de ijsjes zijn er goed en ik denk dat ze er 15 verschillende smaken hebbenmet dulce de Leche.
- de bussen.. kan erkortof lang overpraten, eigenlijk zijn ze verschrikkelijk. De buschauffeur is de menhier. Je vraagt je niet af of de bus komt, alleen wanneer.Mocht die dan20 min te laat zijn, dan word je niet boos enprobeer ook niet voor te dringen in de rij, want dan heb je helemaal geen manieren.Vervolgenszo snel mogelijk instappen, want zodra je op de eerstetree staatsluit hij zijn deuren en rijdhij door...hij heeft tenslotte wat tijd in te halen..Wil je eruit, primaa, want ruim voor de haltegooit hij de deuren al open zodat je alseen soort van Jane de bus uit kunt slingeren.
- ben ik nu de Asado vergeten??Debeste bbq! bij het vlees hoeven geensausjes en op 1 of andere manier is de asado ook klaar als je gaat eten, waardoor je je niet eerst vol hoeft te eten aan brood.
- demonstreren; dat kunnen ze hier als de beste. Minstens 1x per dag vind er op straat eendemonstratie plaats.Wegenworden er voorafgelslotenmet uiteraard als gevolg totalechaos, maar who cares?

Al deze dingen & nog veel meer dingen die ik nu waarschijnlijk vergeet of al vanzelfsprekend zijn geworden, maken deze hele reis tot 1 groot avontuur, maar het werk op equine therapy draagt daar natuurlijk ook zijn steentje aan bij. Het werk is leuk en leerzaam. Daar me spaans ( niet met hele grote sprongen, maar toch) vooruit gaat kan ik steeds beter communiceren met de kinderen en de lessen/therapie op een juiste manier overbrengen. De eerste weken was ik bij sommige studenten echt gefocust op het rijden en op het feit dat ik iets wilde overbrengen. Ondertussen heb ik geleerd dat dat niet altijd het doel hoeft te zijn, maardat alsze tijdens de les grote pret hebben en na afloop een kus geven dat dat soms gewoon genoeg is!

Al bij al een fantastische reis die al weer bijna op zijn einde loopt.Er rest mij nunog 1 week werken en daarna ga ik rondreizen en die reis gaat uiteindelijk eindigen in Roosendaal..ook daar heb ik weer zin in,alles op zijn tijd!

Beso grande!

Ps.Iedereen bedankt voor alle leuke & lieve reacties die ik krijg, het issuper leuk om te lezen!

Mendoza

En weer een week voorbij.. wat mij deze week brengt opmijn 5de week in Argentinie. Ofwel ik ben alweer op de helft van mijn reis! Afgelopen weekend ben ik met 4 meiden van project naar Mendoza geweest. Wederom een busrit van 10 uur die ons daarna toe bracht.

Zaterdagochtend aangekomen hebben we de stad verkend, bezoek gebracht aan een museum en nog wat paar uur slaap gepakt om s`avons uit eten te gaan. Voor zondag hadden we een rafting en paardrijtocht op de planning.

Zondag aangekomen op plaats van bestemming, begonnen we met de paardrijtocht. Een echte gaucho, hij zei niks en een knik met zijn hoofdwas genoeg om onsduidelijk te makenwat er verwacht werd. Later werd wel duidelijk waar deze stilte vandaan kwam.. de tocht ging dwars door de bergen, door water, helemaal in stilte.. alleen wij op de paarden en de bergen om ons heen. Dan heb je geen woorden nodig. Een geweldige ervaring!

Daarna moesten we nog gaan raften.. Op het moment dat ik een wetsuit,lijfvest en helm opmoest had ik natuurlijk al kunnen weten dat dit geen rondje op de Roosendaalse Vliet werd ( bij wijze van dan he..) Nee nee wij werden vervoerd naar Rio de Mendoza om ons daar is even flink uit te leven. Na een introductie, die mij niet echt gerustelde, mochten we het water op. Ook dit was weer een super avontuur op zich! ( van het raft avontuur heb ik helaas geen foto`s.. was beetje te druk met andere dingen..)

De dag erna gigantische spierpijn, maar die besloten we eruit te fietsen =) Met de bus gingen we richting Maipu, een plaats buiten het centrum van Mendoza. Om daar te beginnen aan onze wijntour. Bij de eerste bodega kregen we een rondleiding en werd verteldover het hele proces . Daarna 2 glaasjes wijn om te proeven, primaa. Op naar wijnhuis 2. Behoorlijk stuk fietsen en het zag eruit dat we een drukke rotonde moesten oversteken. Na wat getwijfel heen en weer, wel of niet fietsen.. besloten we er gewoon voor te gaan. Weer een stuk op weg, kwam er een politieman naast mij rijden, het leek me nu maar het beste mij gewoon van de domme te houden en te zeggen, `No hablo Espanol`en daarna wijzend naar Flo, maar zij wel ;) Eigenlijk had ik natuurlijk kunnen weten dat hij het beste met ons voorhad, het was tenslotte een politieman, die vertrouw je.. hij vroeg ons dan ook waar we heen wilde gaan. Nadat we een wijnhuis hadden aangewezen, waarvan we zeker wisten dat die nog op onze route moest liggen, zeihij; Prima, ik rijd met jullie mee. Onder politiebegeleiding gingen we naar het volgende wijnhuis. Je krijgt het zo gek niet verzonnen. Beetje jammer dat het wijnhuis dicht bleek te zijn bij aankomst..

Surprised
maar verderop in de straat zagen we er nog wel 1.. daar aangekomen, bleek het een klein familie bedrijf te zijn die nog nooit bezoekers had ontvangen. Toch stonden ze er voor open om ons een rondleiding te geven. Hij liet ons helemaal zien hoe het in zijn werk gaat en dat hun het meeste werk echt nog met de hand doen in plaats van met machines. Ook hier sloten we het af met een glaswijn, die eigenlijk nog6 maanden moest blijven liggen, maar hij wilde ons niet laten gaan zonder te proeven! Topper!

Toeval of niet, op de terug weg kwamen we onze vriend van de politie weer tegen en hij bracht ons wederom weer naar het volgende wijnhuis. Flo had helaas pech met haar fiets, want de ketting viel er tot 3 toe af. Toen zelfs de politieman dat wel welletjes vond, heeft hij de organisatie gebeld en om een nieuwe fiets gevraagd. Deze werd netjes afgeleverd en daarna vertrok ook hij. Helaas verloren we hier wat tijd mee waardoor ook wij richting huis moesten. Tenslotte moesten ook wij s`avonds weer terug naar Cordoba.

Het was wederomeen weekend om niet te vergeten =) De aankomende 2 weken genieten we weer van wat langere weekenden i.v.m Argentijnse feestdagen. Besloten is wel om in of rond Cordoba te blijven, want ook hier is nog genoeg te zien.

Voor nu moet ik het weer afronden, want ik ga zo ricting project om te werken! Daarover de volgende keer meer,anders zouden jullie nog gaan denken dat het hier 2,5 maand vakantie is ;)

¡Un abrazo!

Buenos Airnes

Olaaa chico´s!

De afgelopen dagen in Buenos Airnes doorgebracht, dus het leek me wel tijd voor een update =)
Om te beginnen; Wat een geweldige stad! Bof ik even dat ik er nog een keer terug naar toe ga! Als is dat pas wanneerik terug naar huis vlieg, en daar wil ik nog even niet aan denken..

Na een busreis van 9 uur kwamen we aan op het op station en besloten we gelijk richting hostel te lopen ( ik was in BA met mijn huisgenoten; Jorien, Lauren, Caroline & Erico). Helaas konden we nog niet inchecken. We besloten onze eerste dag optimaal te benutten en dan ook maar te starten met de walking tour die vermeld stond in de Lonely Planet. Primaa tour, veel gezien en vooral gelopen.. We besloten eind van de middag toch weer een gokje te wagen of we het hostel in konden, zodat we een powernapje konden doen om s´avonds weer fit te zijn.
S´avonds zijn we op advies van de Lonely Planet gaan eten bij een vis restaurant, was een toppertje! Na het eten zijn we op zoek gegaan naar een tango show.. en die vonden we! Was echt super leuk om te zien, die mensen komen daar iedere week bij een om onder meer de tango te dansen. Vele malen werd ons gevraagd waarom wij niet mee danste. We gaven aan dat nog niet onder de knie te hebben. Waarop vervolgens een man na ons toe kwam en ons wel even de basiszou leren. Ook de eigenaar van de school kwam nog een praatje met ons maken, want het werd toch wel duidelijk dat wij niet 1 van de locals waren ;)

Vrijdagochtend besloten we richting Recoleta te gaan, waar we onder meer het graf van Evita bezocht hebben. Dit alles deden we te voet, want dan zie je tenslotte het meest. Dat is ook zo, we hebben prachtige gebouwen,pleinen, huizen en parken gepasseerd. Voor deze dag hadden we ook enkele musea gepland staan, maar omdat het Pasen was, was er veel gesloten. Daarom besloten we toen we een park tegen kwamen daar even een chill moment te nemen. In dat park kwamen we vervolgens 2 andere meiden tegen van onze organisatie, 1 daarvan werkt ook bij Jorien en mij op het project.. je zou bijna denken dat BA geen grote stad is! Hierop besloten we gezamelijk verder te lopen en hebben we nog enkele kerken bezocht. S´avonds zijn we ook met zijn allen gaan eten. Wederom op advies van de Lonely Planet,dit keer hebben we een steak house bezocht. Ik weet zeker dat ik daar de lekkerste steak ooit op heb!

Toen brak zaterdag alweer aan, en voor deze dag hadden we een kajak toch op het programma staan. In tigre (delta gebied), een plaats die een uur buiten het centrum van BA ligt. Hierwerden we opgehaald op het station en daarna met de boot naar een eiland gebracht. Dat was na alle drukte in de stad een paradijs op aarde, geweldige omgeving en wat een rust :)

Enthousiast als we waren konden we dan ook niet wachten om die kajak in te gaan, besloten werd dat Jo en ik in 1 kajak gingen, konden we het lekker op zijn Nederlands doen ;) Het eerste halfuur hadden we de tijd van ons leven, snapte er niets van en sturen ging voor geen meter. Binnen 20 min lag dan ook onze hele kajak vol met water, primaa begin. Uiteindelijk kregen ook wij het onder de knie. Jo en ik zijn van de hoogte en dieptepunten en zijn er achter gekomen dat een middenweg voor ons geen optie is. Dus we waren of de snelste of de langzaamste.. waar we een hele tijd op kop hadden gelegen verloren we na een tijd onze concentratie en verzuurde onze armen en daarbij moet je ook van de omgeving genieten. Het meer versmalde en er kwam steeds meer riet, het ging bergafwaarts en we verloren iedereen uit de groep. Toen we eindelijk weer aansluiting vonden bij de rest, zei onze begeleider; Kom op meiden, we zijn al op de helft! Ik keek Jo aan, Jo keek mij aan en tegelijkertijd vroegen we.. uhh hoeveel km moeten we dan nog?? Nou nog een keer 8 km, maar hij zei dat gaat nu vast weer sneller, want er is bijna geen riet meer. Zo gezegd zo gedaan, daar gingen we weer in koor, links, rechts, links, recht.. onze huisgenoten wisten niet wat ze hoorde.. hebben die ook gelijk weer wat Nederlandse woorden geleerd. Jullie begrijpendatwe uiteindelijk weer op kop lagen. Jammer van die aanvaring op het laatstmet een andere kajak waardoor onze kajak weer vol met water kwam en we weer als laatste eindigde. Terug aan land hadden ze een heerlijke asado voor ons bereid. Onze eerste echte asado in Argentinie, en dat was een goeie! Heerlijk gegeten!! Een asado komt neer op een bbq, alleen dan nog net iets beter ;)

Zondag was eerste Paasdag en Caroline en Lauren wilde graag een paasmis bezoeken. Jo en ik besloten naar San Telmo te gaan. Halverwege kwamen we een geweldige markt tegen en waren we even vergeten dat we door zouden gaan naar San Telmo.. eerst die markt over! Nadat we weer samen waren gekomen met de meiden zijn we naar La Boca gegaan. La Boca staat bekend om zijn gekleurde huisjes, zijn voetbalstadion en de tango word er op straat gedanst. Helaas moesten we daarna weer terug naar ons hostel om de bus terug naar Cordoba te nemen.

Vanochtend vroeg kwamen wij weer terug aan in Cordoba. Argentinie kent feestdagenen dus vrije dagen die wij in Nederland niet kennen, maar 2de paasdag daar doen ze hier dan weer niet aan. Daar we allemaal geen oog dicht hadden gedaan in de bus, twijfelde we eraan of we daarom wel zouden gaan werken. Onze ´moeder´keek naar ons en zei meiden; de bus missen jullie vandaag want ik ben laat met lunch en jullie zijn moe... ga richting park, geniet van de zon en rust uit. Z´on advies ...dat slaan wij niet in de wind. Vandaag dus thuis gebleven, mijn verhaal op papier gezet, genoten van de zon & margrarita´s gedronken.. Het leven is goed!

Op naar aankomend weekend, Mendoza staat van vrijdag tot maandag op de planning. Waar we onder meer een wijntour gaan doen op de fiets wel te verstaan...yessss! en een rit door de bergen, te paard!Kom maar op =)

De andere van deze week word er natuurlijk gewoon gewerkt en spaanse lessen gevolgd.

Beso, Stephanie

Argentina

Lieve familie & vrienden,

Alweer 2 weken ben ik in Argentinie.. en iedere dag ontvang ik van jullie leuke mailtjes en berichtjes over hoe het met me gaat en met de vraag hoe meleventje er hier uitziet. Vandaar het idee om toch een blog bij te houden zodat ik jullie wat meer kan vertellenover het leven hier dan dat ik in een mail kan doen.

Toch nog even een korte terugblik na 2 weken geleden.. bepakt en bezakt ging ik richtingSchiphol om daar nogafscheidte nemen van me ouders, Lins &Ruud, Oma enTessa.. om vervolgenstoch echt aan mijn avontuur tebeginnen!

Afscheid nemen is nu eenmaal niet leuk, dus dat was ook niet het leukste gedeelte van die dag. Eenmaal door de douane en na een diepe zucht ging ik ervoor. Op naar de starbucks omte beginnen met een thee en een muffin en zo richting me gate te lopen. Waar ik al jaren lichtelijk gestresst het vliegtuig instap, was ik nu verbazingwekkend rustig. Op naar de eerstevlucht die me richting Madrid bracht, daaraan gekomenvloog ik door naarSantiago in Chillie en vanuit daar had ik me laatstevlucht naar Cordoba!Wat er op neer komt dat ik na ongeveer 30 uur reizen uitgeteld,maar blij aankwam in Argentinie. Daar voorde laatste keer door de douane en bij de uitgang stond een medewerker vanProjects Abroad op me te wachten. Met een knuffel en een kus werd ik verwelkomd.Op naar me gastgezin!Waar mij al een even warm welkom werd gegeven.
Na een rondleiding doorhet huis en de kennismaking met me huisgenoten (3 meiden en 1 jongen..diewaarschijnlijk nog vaak in meverhalen gaan voorkomen=)) kon ikgelijk aan tafel ommee te eten.
Moe van de reis ende eerste indrukken, ben ik optijd mijn bed ingegaan.

Ondertussen ben ik alweer 2 weken in Argentinie en kan ik niet anders zeggen dan dat ik het hier méér dan naar me zin heb.Mijn huisgenootjes hebben me super opgevangen, de tweede dag werd me gevraagd of ik zin had om mee te gaan naar Buenos Aires in het paasweekend, natuurlijk! En de dagen daarna werd er weer een weekendje Mendoza gepland met de meiden van Equine Therapy. Daarnaast is onze huismoeder ontzettend lief en zorgzaam ..

Maar om een indruk te geven hoe me dagen er over het algemeen uitzien;

Ik volg 3x in de week Spaanse les ( die ik hard nodig heb :)) daarnaast ga ik 2x in de week zwemmen, omdat ik eral snel achterkwam, dat we vooral heel veel lekker eten, drinken en weinig bewegen.. ;) ennnn mijn eerste salsa is een feit. S`middags om 2 uur gaan we met de bus naar het project tot ongeveer 7 uur en dan pakken we de bus terug. De eerste week op he project was wennen, we hebben een ontzettend leuke groep meiden om mee te werken alleen waren we met iets te veel waardoor er eigenlijk een soort van te weinig werk was. Ondertussen zijn er al weer wat vrijwillegersvertrokken en hebben we daardoor wat meer werk. Iedere dag komen er kinderen naar het project toe die wij begeleiden bij het paardrijden. Sommige kunnen zelfstandig rijden en geven we les en met andere kinderen doen we specifiek oefeningen en begeleiden we hun. Ik heb al wel wat foto`s en ik zal er later nog meer plaatsen.

Nog even een korte uitleg over de andere foto`s.. Vorige week zaterdag ben ik naar een zogenaamde ´dirty day´geweest van Projects Abroad. Zij steunen bepaalde projecten en ik 1x in de maand kun je daarnaar toe om een bijdrage te leveren aan het project. Vorige week was dat een project om een schooltje te bouwen voor kinderen. Deze school werd helemaal gemaakt van natuurlijke materialen. Het was geweldig om te doen! Zelf het ´cement´maken, van zand,strooi en een muur bouwen van bamboe.. we hebben het allemaal gedaan! Week in week uit werken de mensen daar om steeds weer een klaslokaaltje bij te kunnen bouwen. Ondertussen stonderen er al 3 en daarmee zijn ze in totaal 9 jaar bezig geweest. Het was dan ook super dat wij hier een bijdrage aan konden leveren.

Hopelijk heb ik jullie een beetje een indruk kunnen geven hoe het hier aan toe gaat en hoe mijn dagen eruit zien. Al is het moeilijk om 2 weken te vertellen in 1 verhaal ;) Ik hoop dat jullie mij van die leuke berichtjes blijven sturen, want het blijft leuk om alle berichjes vanuit Nederland te lezen. Mijn volgende verhaal zal zijn naar BA =)

Liefs, Stephanie x.